ก็สืบเนื่องจาก Blog Entry ที่ผ่าน ก็นั่งกินโออิโช๊ะกันจนสองทุ่มก็ว่าจะกลับบ้าน พอเดินออกจากร้านก็มายืนรอแฟนเข้าห้องน้ำ นานจัด ระหว่างรอก็ยืนดูไอ้ทีวีโฆษณาในห้าง เจอตัวอย่างหนัง ยืนดูไปเรื่อยๆ รู้สึก เฮ๊ย น่าสนหว่ะ หนังน่าดูจัง ก็ดูโฆษณาจนจบเลยได้พบว่า มันคือ รถไฟฟ้ามาหานะมึง

ก็แฟนร้องอยากดูอยู่ประปราย แต่ผมไม่สนใจจะดูหนังโรงสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะหนังไทย จนพอดูตัวอย่างนั่นแหล่ะ ก็เลย พอแฟนออกจากห้องน้ำก็เลยชวนไปดูรอบ ซึ่งก็ไม่ยากเท่าไหร่ เพราะแฟนอยากดูเป็นทุนเดิม

ก็เดินไปดูรอบที่มาบุญครอง พบว่ามีรอบ 20:25 ซึ่งมันฉายไปแล้ว 5นาที แต่เราก็พอจะเดากันได้ว่ามันต้องโฆษณาก่อน 15นาที ซึ่งพอเข้าโรงไปแล้วก็ทันยืนถวายความเคารพพอดี

• หนังดีเลย คุ้มเงิน น้อยครั้งที่ดูหนังโรงที่ไม่มีเอฟเฟกต์แล้วจะรู้สึกว่าคุ้มตังค์
• บทดี สั้นกระชับตรงจุด ทำได้ดีในระยะเวลาสองขั่วโมง
• ตัวละครโอเค
• เพลงประกอบหนังเพราะดี

ของขัดใจ

• เวลาผ่านไปนางเอกยังใช้ BB ตัวเดิม
• พระเอกดีเกิน นางเอกทำไรพังแม่งก็ไม่โกรธ เท่เว่ออ่ะ
• ระยะเวลาของความผูกพันธ์สั้นไปจนไม่ค่อยอินน์เรื่องความสัมพันธ์ แต่อภัยให้ได้ หนังระยะเวลาสั้น ต้องใช้จินตนาการช่วย
• ไม่ชอบฉากจบที่พระเอกโผล่มาเซอไพรซ์ในรถไฟฟ้าที่ไฟดับ คือมันน้ำเน่าไป ขัดกะตีมหนังในตอนแรก

ดูแล้วพบว่า

• ผมเหงา ผมโหยหาความรัก อย่างแท้จริง
• ผมมีรักมาไม่น้อย แต่ก็ยังคงต้องการอยู่ แม้ว่าทุกครั้งมันก็ไอ้รสชาดเดิมๆ แต่มันช่างหอมหวานจนผมต้องการอีก และต้องการอีก
• ผมอยากกอดใครสักคน ใครสักคนที่ผมจะกอดได้ด้วยความรัก และกอดผมด้วยความรัก
• แฟนผมรักผมดี แต่ไม่รักด้วยความเข้าใจ แต่แฟนผมรักผมด้วยรู้สึกว่าเป็นเจ้าของ
• ผมรู้สึกเหมือนดูหนังคนเดียว และพบว่า มันรู้สึกดีกว่าที่จะรู้สึกว่าดูสองคนแบบที่เป็นอยู่
• เทียบกับช่วงเวลาที่ผ่านมา ครอบครัวผมดีขึ้น แต่ผมยังคงต้องการความรัก
• พบว่า ชีวิตเดินหน้าแต่เพียงอย่างเดียว เราเลือกเส้นทางที่กำลังจะมาถึงได้ แต่จะคร่ำครวญเพื่อกลับไปเปลี่ยนเส้นทางที่ได้ผ่านไปแล้วไม่ได้

ใครก็ได้ รักผมที